Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

      Maj na południu Litwy zazwyczaj kojarzy się ze spokojem, soczystą zielenią i sielankowym śpiewem ptaków w Metelskim Parku Regionalnym. Wystarczy jednak stanąć na piaszczystym brzegu jeziora Dusia (lit. Dusia), by zrozumieć, że ten gigantyczny akwen rządzi się własnymi, surowymi prawami. Warunki na miejscu potrafią zaskoczyć. Ponad 2300 hektarów otwartej powierzchni wody i długość przekraczająca 8 kilometrów dają porywistemu wiatrowi idealną przestrzeń do rozpędzenia mas wody.

      Dzika, nieokiełznana energia majowego wiatru zaczyna rzeźbić w głębinie pierwsze, potężne grzbiety. Ostre, wiosenne słońce prześwietla unoszącą się masę wodną, kolor momentalnie transformuje w hipnotyzujący, jasny szmaragd oraz zimny, arktyczny turkus. Fale ruszają do przodu w zwartych, nieustępliwych rzędach, z sekundy na sekundę gubiąc swoją przejrzystość na rzecz głębokiego kobaltu, a ich wierzchołki zaczynają gwałtownie bieleć, zwiastując nadchodzącą na brzegu batalię. Stojąc na krawędzi suchego lądu, najpierw czujesz chłód. 

      Wiatr niesie ze sobą lodowaty oddech wciąż niedogrzanej, potężnej toni wodnej, który w ułamku sekundy miesza się na twarzy z ciepłym, majowym słońcem. Powietrze jest gęste, przesycone wilgocią i wyraźnym, mineralnym zapachem wymywanego piasku oraz korzeni trzcin. Uszy rozsadza głuchy, rytmiczny pomruk. To basowy dźwięk mas wody, które z ogromną prędkością gonią się nawzajem. Spektakl na scenie, w której potęga wiatru i pędu wody materializuje się w ułamku sekundy, pozostawiając po sobie widowiskowy ślad na jeziorze Dusia.

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Spektakl natury, w którym wiatr i pęd wody jeziora Dusia połączył się w idealnej harmonii.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

      Pofalowany, polodowcowy krajobraz tego regionu pokrywa się jaskrawym, niemal nierealnym żółtym kolorem, który kontrastuje z błękitem nieba i soczystą zielenią majowo wiosennej  przyrody. Soczysty, intensywnie żółty kolor kwiatów rzepaku ciągnie się aż po horyzont. W pełnym słońcu barwa wraz z eksplozją koloru wręcz oślepia swoją intensywnością. Sejneńskie wzgórza i pagórki sprawiają, że uprawy rzepaku nie są płaskie. Tworzą one monumentalne, falujące na wietrze złote dywany, które idealnie podkreślają rzeźbę terenu. 

     Żółte połacie są poprzecinane wąskimi, piaszczystymi drogami, miedzami zielonych pól oraz błękitnymi misami tutejszych jezior, tworząc obraz tego wyjątkowego, majówkowego widowiska. Wokół pól unosi się intensywny, miodowo-słodki, charakterystyczny zapach kwitnącego rzepaku. Jest tak gęsty, że można go wyczuć z odległości wielu metrów. Nad łanami niesie się nieustanny, basowy szum, miliony pszczół, trzmieli i innych zapylaczy pracujących w słońcu i tworzących  naturalną, uspokajającą ścieżkę dźwiękową. 

     Krajobraz wygląda jak namalowany akwarelą. Brak wielkiego przemysłu i czyste powietrze sprawiają, że widoczność jest idealna, a kolory są wyjątkowo nasycone. Majówkowe słońce przyjemnie grzeje, zachęcając do niespiesznych spacerów i wycieczek rowerowych wzdłuż żółtych granic pól. Ten hipnotyzujący widok - pełen harmonii, czystego piękna i pierwotnego spokoju, zostaje w sercu na zawsze jako najpiękniejsza, bajkowa pocztówka z majówki ze spektakularnym, żółtym rzepakowym  dziełem sztuki naturalnej.

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Majowa Sejneńszczyzna zamienia się w spektakularne, żółte, rzepakowe żywe dzieło sztuki.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

       Rzeka Marycha na odcinku od źródeł do Lasu Krasnopolskiego to rzeka o dwóch twarzach, początkowo sielska i świetlista, by po chwili stać się mroczną, niemal pierwotną knieją. U progu swojego biegu rzeka Marycha w Romaniuckich Bagnach i okolicach Romaniuk około 202 m n.p.m. nie przypomina wielkiej rzeki. Wypływa  spośród bagiennych lasów olchowych  jako cicha struga, która przeciska się między polodowcowymi pamiątkami. W miarę oddalania się od źródła krajobraz się zmienia. Rzeka "wpada" w głębokie nacięcie terenu. Zbocza doliny podnoszą się wysoko do góry, tworząc majestatyczny wąwóz. To tu najlepiej widać potęgę dawnych wód polodowcowych.

      Dalej rzekę otaczają otwarte przestrzenie, las Trakiel, jezioro Boksze, wysokie trawy i kwiaty polne. W słoneczne dni dno jest doskonale widoczne, a woda mieni się w słońcu, płynąc leniwie przez pastwiska, gdzie jedynym dźwiękiem jest śpiew ptaków. Dalej Marycha zaczyna tu mocniej meandrować, rzeźbiąc wysokie brzegi. Z każdym metrem przestrzeń się zacieśnia, a błękit nieba zaczynają zasłaniać pierwsze korony drzew. Gdy rzeka wpływa w gęsty kompleks Lasu Krasnopolskiego, następuje całkowita zmiana nastroju. 

       To najbardziej tajemniczy i "dziki" fragment rzeki. Korony olsz i świerków splatają się nad wodą, tworząc naturalne sklepienie. Wokół koryta tworzą się niewielkie bagienka, z których wyrastają pnie drzew wyglądające jak naturalne rzeźby. To królestwo bobrów. Urok tego miejsca tworzą zwalone pnie drzew, które trzeba omijać. Marycha na tym odcinku to podróż w czasie. Zaczynasz w otwartej, ludzkiej przestrzeni pól, a kończysz w miejscu, które wygląda, jakby człowiek nigdy tam nie dotarł. To rzeka dla tych, którzy szukają ciszy, intymności z naturą i odrobiny dreszczyku emocji, jaki daje wpłynięcie  rzeki  Marycha w gęsty, leśny korytarz.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.

 

Urok rzeki Marycha, od cichej strugi wśród głazów po mroczny, leśny korytarz w rezerwacie.