22 lutego 2024

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



      To zjawisko jest nie tylko piękne, ale także niezwykle rzadkie, dlatego obserwacja lodowych torosów na imponującym i tajemniczym jeziorze Dusia (Ežero Dusios) Litwa jest  prawdziwą gratką  dla miłośników jeziornej natury. Proces tworzenia torosów jest niezwykle spektakularny. Torosy powstają podczas odwilży, kiedy pokrywa lodowa zaczyna pękać, a do tego silnie wieje. Lód pękając pod wpływem prądu wody lub wiatru zamienia się w rodzaj kry. Wtedy ta kra po prostu rozpada na mniejsze kawałki. Gdy w tym czasie wieje silny wiatr, dochodzi do tak zwanej szarży lodowej, bo wysokie spiętrzenia lodu pchane przez mocne powiewy zachowują sie trochę jak żagiel.

      W momencie gdy wiatr napierał na lód, on zaczyna napierać na brzeg i w końcu wypływać na ten brzeg. Po wyjściu lodu na brzeg,  suchy ląd wcale nie zatrzymał jego ruchu. Wystarczyło, żeby była cieniutka warstewka lodu, a  lodowi po lodzie jest już dużo łatwiej się przesuwać niż po nadjeziornym piasku.  Nasuwający się lód jeden  na drugim tworzy bardzo ciekawe formy. Towarzyszy temu zjawisku charakterystyczny dźwięk  kruszonego lodu, który dodaje całości zjawisku jeszcze większego dramatyzmu. W efekcie plaża wygląda tak, jakby ktoś obsypał ją lodem. 

      Torosy stały się atrakcją turystyczną, która przyciąga mnóstwo osób. Należy pamiętać, aby to zjawisko oglądać tylko od strony lądu. Przechodzenie na drugą stronę może być bardzo niebezpiecznie, lód, który staje się coraz cieńszy, może bowiem pod nami się załamać. Rozsądniej i dużo lepiej można podziwiać widoki z bezpiecznej odległości, gdzie widok lodowych torosów wykonanych jako dzieła sztuki naturalnej naprawdę robią wrażenie na tym imponującym i tajemniczym jeziorze Dusia (Ežero Dusios).

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

Torosy to naturalne zjawisko, gdzie gruba kra wypełza na ląd niczym mityczny lodowy potwór.



 

5 lutego 2024

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



      W kalendarzu drugi miesiąc roku Luty jest typowo zimowy, a na zewnątrz  termicznie jesteśmy już jakby na przedwiośniu. Chłodne powietrze czasem napływa z północy z przelotnymi opadami śniegu z deszczem, to na klimatycznej Ziemi Sejneńskiej powoli  "pachnie" już marcem. Temperatura średnia dobowa utrzymuje się od 0 °C do 5°C. Jak długo tak będzie nie wiadomo, za to wiadomo, że dzień jest już dłuższy o ponad dwie godziny od tego najkrótszego dnia w roku i pod koniec miesiąca trwa już 10 godzin i 55 minut. To jest całkiem spora różnica, która jest już  zauważalna. 

      Czy można doszukać się kolorów w świecie wokół nas? Przecież wydaje się, że cała przyroda pogrążona jest jeszcze w głębokim śnie zimowym.  Na polach, łąkach i lasach  zalegają większe powierzchnie twardego, mocno ubitego przez wiatr śniegu. Natomiast na okolicznych jeziorach wciąż grubą warstwą zalega lód. Lutowa paleta barw to zmieniająca w okresach odwilży w szarość, ciemniejszą w lasach, jaśniejszą na polach i łąkach. Na razie wypada tylko cieszyć się z braku zimowych utrudnień. 

      Na Ziemi Sejneńskiej  miesiąc Luty jest bardzo zmienny: pół zimowy, pół wiosenny, a zatem wszyscy, którzy czekają na ciepłe wiosenne dni muszą uzbroić się jeszcze trochę w cierpliwość. Natomiast spacery w promieniach zimowego słońca w lutym są nieocenionym źródłem energii, poprawiają nam humor i sprawiają, że pozytywniej patrzymy na otaczający nas świat i cieszmy się, że idzie ku nowej porze roku wiośnie na jeszcze zimowo lutowej Ziemi Sejneńskiej .

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

20 stycznia 2024

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.


       Padający dookoła świeży śnieg dostarcza nam wiele radości, gdzie  las zasypany białym puchem wygląda urokliwie.  Śnieg w  lesie nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia swoje określone zadanie w przyrodzie. Jest to moment odpoczynku i regeneracji dla przyrody, a także źródło powoli dostarczanej wody wraz z topnieniem, której w ostatnich latach dość często brakuje. Przyroda potrzebuje śniegu i niskich temperatur. Mróz i biały puch chronią las przed inwazją owadów, a opady przykrywają rośliny runa leśnego, chroniąc je przed przemarznięciem. 

       Zimy z opadami śniegu są bardzo pożądane, ponieważ śnieg jest takim magazynem wody dla lasu. Śnieg topniejąc, znacznie lepiej nawadnia glebę, ponieważ jest to naturalny, powierzchniowy zbiornik wodny, który trzyma wodę i topniejąc, stopniowo oddaje ją do gruntu.  Gdy brak śniegu, spada gwałtownie poziom wód gruntowych, a w lasach wtedy znikają małe jeziorka, mokradła oraz  trzęsawiska, które są bardzo ważnym elementem naszego środowiska. Duży mróz oraz śnieg są również taką barierą, chroniąc  nasze lasy przed różną inwazją owadów i innych szkodzących im organizmów zmniejszając ich populację i w ten sposób naturalnie hamując ich nadmierny rozwój. 

       W czasie zimy nie ma bardziej zdrowego miejsca niż piękny ośnieżony las. To tu możemy pooddychać pełną piersią, a spacer będzie najlepszą okazją do pozbycia się nadmiaru energii. Przecież każdy przyrodnik wie, że to właśnie śnieżną zimą rozgrywa się w lesie prawdziwa magia, a sposobów na spędzanie w nim ciekawych chwil jest mnóstwo. Zatem, czas na ośnieżony magiczny piękny zimowy las.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.