5 lutego 2024

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



      W kalendarzu drugi miesiąc roku Luty jest typowo zimowy, a na zewnątrz  termicznie jesteśmy już jakby na przedwiośniu. Chłodne powietrze czasem napływa z północy z przelotnymi opadami śniegu z deszczem, to na klimatycznej Ziemi Sejneńskiej powoli  "pachnie" już marcem. Temperatura średnia dobowa utrzymuje się od 0 °C do 5°C. Jak długo tak będzie nie wiadomo, za to wiadomo, że dzień jest już dłuższy o ponad dwie godziny od tego najkrótszego dnia w roku i pod koniec miesiąca trwa już 10 godzin i 55 minut. To jest całkiem spora różnica, która jest już  zauważalna. 

      Czy można doszukać się kolorów w świecie wokół nas? Przecież wydaje się, że cała przyroda pogrążona jest jeszcze w głębokim śnie zimowym.  Na polach, łąkach i lasach  zalegają większe powierzchnie twardego, mocno ubitego przez wiatr śniegu. Natomiast na okolicznych jeziorach wciąż grubą warstwą zalega lód. Lutowa paleta barw to zmieniająca w okresach odwilży w szarość, ciemniejszą w lasach, jaśniejszą na polach i łąkach. Na razie wypada tylko cieszyć się z braku zimowych utrudnień. 

      Na Ziemi Sejneńskiej  miesiąc Luty jest bardzo zmienny: pół zimowy, pół wiosenny, a zatem wszyscy, którzy czekają na ciepłe wiosenne dni muszą uzbroić się jeszcze trochę w cierpliwość. Natomiast spacery w promieniach zimowego słońca w lutym są nieocenionym źródłem energii, poprawiają nam humor i sprawiają, że pozytywniej patrzymy na otaczający nas świat i cieszmy się, że idzie ku nowej porze roku wiośnie na jeszcze zimowo lutowej Ziemi Sejneńskiej .

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.



 

20 stycznia 2024

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.


       Padający dookoła świeży śnieg dostarcza nam wiele radości, gdzie  las zasypany białym puchem wygląda urokliwie.  Śnieg w  lesie nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia swoje określone zadanie w przyrodzie. Jest to moment odpoczynku i regeneracji dla przyrody, a także źródło powoli dostarczanej wody wraz z topnieniem, której w ostatnich latach dość często brakuje. Przyroda potrzebuje śniegu i niskich temperatur. Mróz i biały puch chronią las przed inwazją owadów, a opady przykrywają rośliny runa leśnego, chroniąc je przed przemarznięciem. 

       Zimy z opadami śniegu są bardzo pożądane, ponieważ śnieg jest takim magazynem wody dla lasu. Śnieg topniejąc, znacznie lepiej nawadnia glebę, ponieważ jest to naturalny, powierzchniowy zbiornik wodny, który trzyma wodę i topniejąc, stopniowo oddaje ją do gruntu.  Gdy brak śniegu, spada gwałtownie poziom wód gruntowych, a w lasach wtedy znikają małe jeziorka, mokradła oraz  trzęsawiska, które są bardzo ważnym elementem naszego środowiska. Duży mróz oraz śnieg są również taką barierą, chroniąc  nasze lasy przed różną inwazją owadów i innych szkodzących im organizmów zmniejszając ich populację i w ten sposób naturalnie hamując ich nadmierny rozwój. 

       W czasie zimy nie ma bardziej zdrowego miejsca niż piękny ośnieżony las. To tu możemy pooddychać pełną piersią, a spacer będzie najlepszą okazją do pozbycia się nadmiaru energii. Przecież każdy przyrodnik wie, że to właśnie śnieżną zimą rozgrywa się w lesie prawdziwa magia, a sposobów na spędzanie w nim ciekawych chwil jest mnóstwo. Zatem, czas na ośnieżony magiczny piękny zimowy las.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.



 

10 stycznia 2024

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



      Styczeń jest jednym z dwóch najzimniejszych i najbardziej zimowych miesięcy w roku. Jego zimowe oblicze słusznie przywołuje znane ludowe przysłowie najtrafniej charakteryzując pierwszy miesiąc roku, gdzie „Styczeń, styczeń, wszystko studzi - rośliny, zwierzęta i ludzi".Jeziora i małe cieki wodne już skute lodem, gdzie mroźna pogoda (do – 21°C) na początku miesiąca zrobiła swoje. Nazywając ten region  „Polskim biegunem  zimna” nie jest więc tu przypadkowa. 

       Mróz tworzy na akwenach ciekawe, małe dzieła sztuki w postaci kryształków lodowych. Na polach trwa bezruch, zwierz zalega w zacisznych lasach, czasem na oziminę wychodzi na żer sarna. Przyroda śpi snem zimowym. Świerki i sosny zachowały brudnozieloną barwę czekając cierpliwie cieplejszych czasów. Przyroda zimowa  ma bardzo wiele  ze swojej oferty, wystarczy odrobina chęci, aby odkryć ten nieznany świat. 

       Ziemia Sejneńska charakteryzuje się krajobrazem o urozmaiconej rzeźbie terenu z licznymi jeziorami oraz z cennymi przyrodniczo kompleksami leśnymi zachwycając wszystkich, nawet w styczniowy zimowy dzień. Warto więc zimową porą wybrać się na pieszą wędrówkę, aby przekonać się wówczas, że nie cała przyroda zapadła w głęboki, zimowy sen i spacerując leśnymi, polnymi oraz  nadjeziornymi dróżkami, ciepło ubrani będziemy mogli podziwiać te zimowe  oblicze  Ziemi Sejneńskiej.

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.



 

NA POJAĆWIESKICH RUBIEŻACH ( FOTO BLOG )

BLOG REGIONALNO - KRAJOZNAWCZY.

TWORZONY OD PONAD 10 LAT Z PASJĄ ARTYSTYCZNO - FOTOGRAFICZNĄ .

PROMUJĄCY KRAINY ZIEMI AUGUSTOWSKIEJ - SEJNEŃSKIEJ - SUWALSKIEJ.

PISANY OBIEKTYWEM FOTOGRAFICZNYM WRAZ Z KRÓTKIM CIEKAWYM OPISEM.

ZAPRASZAM ARTYSTA FOTOGRAF LESZEK PRZEBOROWSKI.