Połów ryb niewodem.

Połów ryb niewodem.

Połów ryb niewodem.

Marcowa odwilż powoduje roztapianie się lodu lub śniegu, utrzymywanego wcześniej w stanie skupienia z powodu temperatur powietrza mniejszych niż 0 st. C. Zazwyczaj w ciągu dnia, kiedy temperatura powietrza jest dodatnia, na polach znajduje się woda. Jednak wystarczy, że temperatura spada znów w granice zera, lub staje się ujemna, a roztopiony śnieg czy lód zamarza ponownie. W klimacie naszego kraju pogoda jest dosyć zmienna, więc odwilże i mrozy w ciągu zimy nie są rzadkością i może być ich więcej w czasie kończącego się zimowego okresu.

Marcowa odwilż.

Marcowa odwilż.

Marcowa odwilż.

Litwini obchodzili w Sejnach - 92. rocznicę proklamowania niepodległości Litwy. To najważniejsze święto narodowe Litwinów. Litwa proklamowała niepodległość 16 lutego 1918 roku jako republika. Akt niepodległości podpisało 20 sygnatariuszy litewskiego Parlamentu, wzorując się na doktrynie prezydenta Wilsona o "Odbudowie Niepodległych Państw". Ustanowiono symbole narodowe - flagę, herb, hymn, wyznaczono terytorium, struktury państwa oraz stolicę. W niedzielę uroczystości rocznicowe odbyły się w „Domu Litewskim” z udziałem władz polskich i litewskich. Odbyła się, część oficjalna i występy litewskich solistów Opery Wileńskiej.


Sejny - obchody 92 rocznicy odzyskania niepodległości przez Litwę.

Sejny - obchody 92 rocznicy odzyskania niepodległości przez Litwę.

Sejny - obchody 92 rocznicy odzyskania niepodległości przez Litwę.

Sejny - obchody 92 rocznicy odzyskania niepodległości przez Litwę.

Sejny - obchody 92 rocznicy odzyskania niepodległości przez Litwę.

Śnieg na dachu - obfite opady śniegu, z jakimi mamy do czynienia w tym roku stanowią zagrożenie, jednak po okresie opadów przychodzi czas zalegania tego śniegu bądź jego topnienia i nikt już o nim w sensie zagrożenia nie pamięta. A czy zdajemy sobie sprawę z tego, ile ten śnieg na naszym dachu waży? Zbyt gruba warstwa białego puchu może doprowadzić nawet do zarwania dachu. A może da się czymś zabezpieczyć przed takimi wypadkami.
Źródło:http://www.e-izolacje.pl

Las spowity w śnieżnym pyle wygląda niezwykle bajkowo, lecz duże opady śniegu często przyczyniają się do okiści - czyli łamania się gałęzi drzew i krzewów pod ciężarem grubej warstwy mokrego śniegu, jaka osiadła na roślinach. Najbardziej narażone na okiść są lite drzewostany sosnowe, rosnące na żyznym siedlisku, posadzone w dużym zwarciu. Okiść może spowodować duże szkody zwłaszcza w niepielęgnowanych młodnikach. Należy mieć na uwadze, że intensywnie padający śnieg mógł nadwyrężyć i uszkodzić drzewa. Leśnicy proszą, więc o zachowanie ostrożności podczas pobytu w lesie.
Źródło:http://www.jezioro.com.pl/artykuly

Ścięte drzewo musi być opatrzone tzw. cechówką – specjalną plastikową tabliczką, i dokumentem wystawionym przez leśniczego. Cechówka trwale umieszczona na pozyskanym drewnie, na której jest znak graficzny, literowy lub cyfrowy oraz kolejny numer sztuki albo numer stosu drewna w celu potwierdzenia legalności pozyskania. Od 1988 roku do odbioru drewna w Lasach Państwowych stosuje się numerator, gdzie cecha drewna zostaje zastąpiona przez plastikową tabliczkę z kolejnym numerem sztuki i numerem jednostki organizacyjnej -nadleśnictwa i leśnictwa.
Źródło:http://www.lp.gov.pl/media

Ścinka drzewa to w lesie naturalna kolej rzeczy. Materialne dary lasu były kiedyś najważniejszą wartością płynącą z posiadania drzewostanów. Dziś są podstawą funkcjonowania gospodarki leśnej, ale nie przesłaniają leśnikom innych funkcji pełnionych przez las. Dzięki prowadzonej racjonalnie gospodarce leśnej lasów przybywa, rosną też ich zasoby drzewne.
Źródło:http://www.lp.gov.pl/media

Ślady przyrody. Najprościej jest obserwować tropy zwierząt, czyli pozostawiony przez nie odcisk wewnętrznej strony stopy składający się np. z pazurów i palców, opuszek (nagich zgrubień skóry z gruczołami zapachowymi), kopyt i racic. Pozostawione w zimie na śniegu lub odciśnięte na wilgotnym podłożu są jak odciski palców u człowieka, po których można zidentyfikować nie tylko gatunek, ale także często konkretnego osobnika. Przemierzając pola, łąki i lasy natkniemy się na pewno na wiele śladów pozostawionych przez dzikich mieszkańców.
Źródło:http://www.przyrodapolska.pl

Trop zająca szaraka.

Trop sarny polnej.

Trop lisa pospolitego.

"Gdy mróz w lutym ostro trzyma, tedy jest niedługa zima" - powiada stare, ludowe przysłowie, inne przestrzega: "Na luty wdziej dobre buty". Luty nie tylko w przysłowiach, ale i w przyrodzie jest zapowiedzią nadchodzącej wiosny, której zbliżanie się doskonale czują mieszkańcy puszczy i lasu, choć wciąż leży śnieg, a noce są wciąż długie i w dalszym ciągu mroźne. Największym problemem, szczególnie małych zwierząt, jest zdobycie odpowiedniej ilości pokarmu, bowiem śnieg przykrył większość tego wszystkiego, co nadaje się do zjedzenia, a czas poszukiwań pożywienia w zimie jest bez porównania krótszy niż latem.
Źródło:http://www.przyrodapolska.pl

Izba Regionalna „Dawna Wieś” w Zelwie. W zacisznym letnisku na północnych krańcach Puszczy Augustowskiej stoi drewniana chata, w której czas się zatrzymał. Twórca wystawy, Dariusz Piekut, zgromadził ponad 200 eksponatów - przedmiotów powszechnie używanych w gospodarstwie domowym przed stu laty. Podczas pokazu zwiedzający poznają tajniki wiejskich zajęć: obróbki żelaza, plecionkarstwa, przędzenia i tkania. Piecze się tu chleb i kręci powrozy, a potem tańczy przy dźwiękach akordeonu. Można także wybrać się na przejażdżkę saniami lub zaprzęgiem konnym po Puszczy Augustowskiej.
Źródło:http://www.pascal.pl/atrakcja

Zima w ulu. W odróżnieniu od wielu gatunków owadów żyjących samotnie, pszczoły miodne na okres zimy nie zapadają w sen zimowy, ale żyją normalnym życiem, odżywiają się, aktywnie reagują na zmiany w otaczającym je środowisku. Natura obdarzyła pszczoły także inną bardzo cenną cechą przystosowawczą - zwolnioną przemianą materii. Zimą zużywają one niewielką ilość pokarmu. Pszczoły stykając się ze sobą, ogrzewają się wzajemnie. Wytwarzają ciepło dzięki poruszaniu się w kłębie. Stosunkowo mało intensywny ruch wystarcza, aby temperatura szybko się podniosła. Chłodowi łatwiej przeciwstawiają się rodziny silne niż słabe.
Źródło:http://www.odr.zetobi.com.pl

Śnieg zimą jest najczęściej mile widziany przez dzieci, ale dorosłym skutecznie utrudnia wykonywanie codziennych czynności. Jest także bardzo niebezpieczny, gdy pozostaje na drogach lub dachach. Zaśnieżone jezdnie zmuszają kierowców do wolniejszej i bardziej uważnej jazdy oraz powodują utrudnienia w ruchu i możliwości poślizgów. Duże ilości śniegu na dachach grożą zaś ich zawaleniem. Wówczas nie obędzie się bez odśnieżania.

Zimowa wieś. Na wsi zimą jest pięknie, czysty śnieg, czyste powietrze, bajkowe krajobrazy rozciągające się zza oszronionych szyb. Zima w naturze wygląda zupełnie inaczej niż w mieście. Jest nieskazitelnie czysta i dostojna. Słabszą stroną zimy na wsi jest fakt, że w tym okresie wszystko jakby zamiera. Mniej ruchu, mniej spotkań, wydarzeń, mniej możliwości ciekawego spędzania czasu, i co najtrudniejsze - mniej możliwości pracy i zarobkowania. Zimą wszystko spowalnia bieg, nie tylko natura. Drogi bywają zasypane, więc czasem trzeba poczekać na pług lub samemu chwycić za łopatę, zanim człowiek wybierze się z ważną sprawą do miasta, a nawet do pracy.


ZIMOWA WIEŚ.

ZIMOWA WIEŚ.

ZIMOWA WIEŚ.

ZIMOWA WIEŚ.

Rzeka Hołnianka wypływa z jeziora Hołny w Ogrodnikach (na terenie Polski o długości 4,3km). Przepływa przez wieś Hołny Wolmera i tam przekracza granicę polsko- litewską. Płynie następnie przez Kuciunai (Kuciuny) i wpada do jeziora Zapsys (Zopsie) na Litwie. Jest jedynym szlakiem wodnym prowadzącym z Polski do rzeki Niemen na Litwę. Szlak wodny był wykorzystywany dawno ponad 90 lat temu, za czasów carskich. Rzeka Hołnianka po litewsku Alna jest dopływem rzeki Biała Hańcza.

Na jeziorach należy szczególnie uważać na pęknięcia ciśnieniowe (szczeliny), które powstają na skutek skoków temperatury. Pęknięcia ciśnieniowe, co roku tworzą się zazwyczaj w tych samych miejscach, szczególnie tam gdzie na dnie istnieją jakieś przeszkody. Lód wydaje się być bezpieczny, jednak sytuacja może ulec szybko zmianie, szczególnie wtedy, kiedy pod lód przedostaje się powietrze. Również silny wiatr może spowodować, że lód pęknie tworząc szczelinę.
Źródło:http://www.mazury.info.pl

Pełnia zimy to czas długi, mroźnych nocy i krótkich, pochmurnych dni. Częste opady śniegu tworzą zwartą skorupę otulającą ziemię. Zdarza się, że opady mokrego, ciężkiego śniegu łamią wierzchołki drzew lub nawet wywracają całe pnie. W tym okresie rośliny trwają w zimowym odpoczynku.

Ambona myśliwska jest to obiekt w kształcie wieżyczki, służący do polowań na zwierzynę wychodzącą z lasu na pola, łąki lub śródleśne polany. Jest to podstawowy punkt pomocniczy w tropieniu zwierzyny. Najczęściej jest to prosta, zbita z pali konstrukcja z przybitą do nich drabiną posiadającą w części szczytowej zadaszenie, a czasami także miejsce do siedzenia dla jednej lub dwóch osób. Zdarzają się także ambony lepiej zabezpieczone, ocieplone, zaopatrzone w otwierane i uszczelnione okienka. Ambony myśliwskie ustawiane są na granicy lasu lub w głębi lasu w miejscach, gdzie istnieje duże prawdopodobieństwo napotkania zwierzyny. Czasami na długości jednego kilometra ustawionych jest nawet kilka ambon myśliwskich.

Zima jest dla zwierzyny leśnej czasem trudnej walki o przetrwanie. Gruba pokrywa śniegu uniemożliwia wyszukanie pokarmu, a wszechobecne zimno dokuczliwie doskwiera muszą, bowiem długo szukać pożywienia. Leśnicy i myśliwi pomagają im wówczas znaleźć ulubione przysmaki wkładając karmę dla zwierzyny dziko żyjącej, w zbudowanych dla tego celu paśnikach leśnych.

Surowiec drzewny – surowiec pozyskiwany przez ścinkę drzew w lesie. Po pozyskaniu drewna źródło surowca stanowią: pień, gałęzie. Surowiec drzewny jest jednym z najważniejszych surowców organicznych świata. Zasadniczym podziałem surowca drzewnego jest podział na drewno użytkowe i drewno opałowe. Surowiec drzewny, użytkowy i opałowy po pozyskaniu leśnicy określają jako drewno okrągłe i dzielą według norm jakościowo-wymiarowych.
Źródło:http://pl.wikipedia.org/wiki/Surowiec_drzewny

Nowy Rok – międzynarodowe święto przypadające 1 stycznia każdego roku (w kalendarzu gregoriańskim), w Polsce jest to dzień wolny od pracy. W powszechnie przyjętym zwyczaju obchodzenie święta należy rozpocząć od otworzenia butelki szampana o północy z dnia 31 grudnia na 1 stycznia następnego roku. W dniu tym składamy sobie najlepsze życzenia z okazji nowego roku. Dzień ten w polskiej tradycji zwano nowe lato a poprzedzający nosi miano Sylwestra.

Gdy Nowy Rok cyfrę zmienia
wszyscy, wszystkim ślą życzenia,
przy tej pięknej sposobności
życzę Wam zdrowia, szczęścia i radości!

Wesołego, szczęśliwego, pomyślnego i przede wszystkim udanego Nowego Roku życzy autor bloga Leszek Przeborowski.

Któregoś dnia zawisną nad puszczą zimowe chmury, a rano wszystko już będzie białe. Nastanie osobliwa cisza. Piękny jest cichy, zimowy las. Pewnego dnia jednak powieje od południa ciepły wiatr i stopi białe czapy śniegu, rozpocznie się kolejny rok w życiu puszczy.

Tradycyjnie jak co roku
sypią się życzenia wokół,
większość życzy świąt obfitych
i prezentów znakomitych,
a ja życzę, moi mili,
byście święta te spędzili
tak jak każdy sobie marzy.
Może cicho bez hałasu
idąc na spacer gdzieś do lasu.
Najserdeczniejsze życzenia: Wesołych Świąt Bożego Narodzenia, rodzinnego ciepła, niech pod świąteczną choinką znajdzie się radość, szczęście, życzliwość, wzajemne zrozumienie i spełnienie marzeń wszystkim oglądającym blog, życzy autor Leszek Przeborowski.

Boże Narodzenie i Nowy Rok to czas wyjątkowy i magiczny. Nasze domy i ogrody powinny po zmroku mienić się kolorami. Wystarczy odrobina inwencji i dobrych chęci. Świąteczną aurę warto podkreślić nie tylko we wnętrzach naszych domów. Świetlnymi dekoracjami warto ozdobić również dom na zewnątrz, jego dach, elewację czy ogrodzenie. Moda na oświetlenie dekoracyjne w okresie bożonarodzeniowym przyszła do nas ze Stanów Zjednoczonych już na początku lat dziewięćdziesiątych. Wtedy jeszcze montowane były zwyczajne lampki, a także, co było wtedy nowością, węże świetlne, czyli przezroczyste węże wykonane z gumy, przez które były przeciągnięte kolorowe lampki. Oświetlenie zastosowane np. na elewacji budynku, w zależności od pomysłowości i wykonania może nadać budynkowi prawdziwie świąteczny charakter.

Jeziora zamarzają najpierw od brzegów. Mniejsze jeziora często zamarzają od razu na całej powierzchni. Początkowo tworzy się cienka warstwa lodu, która potem przyrasta. Większe akweny przeważnie zamarzają najpierw przy brzegu. Następnie przez kilka dni wiatr gromadzi kry, które potem przymarzają do siebie tworząc jednolitą chropowatą taflę. Na środku jeziora woda zamarza później, przez co lód w tym miejscu jest znacznie cieńszy niż przy brzegu. Dlatego konieczne jest, co jakiś czas sprawdzać grubość lodu podczas wędrówki.

Wigry w Suwałkach - BAZAREK ŚWIĄTECZNY. Bazarek świąteczny to doskonała okazja do promocji regionu oraz zaprezentowania mieszkańcom Suwalszczyzny i okolic doskonałych produktów spożywczych wytwarzanych w miejscowych gospodarstwach oraz wyrobów rękodzielniczych o tematyce świątecznej. Ciasta, ryby, wyroby garmażeryjne, wędliny, oleje, sery, przetwory, nalewki i wiele innych smakowitych niespodzianek przygotowanych przez koła gospodyń wiejskich czy lokalnych wytwórców. Wszystko wytwarzane wg tradycyjnych receptur i z naturalnych składników. Bazarek został zorganizowany przez: Dom Pracy Twórczej w Wigrach i suwalski oddział Slow Food Polska, a odbył się w auli Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Suwałkach.



Wigry w Suwałkach - BAZAREK ŚWIĄTECZNY.

Wigry w Suwałkach - BAZAREK ŚWIĄTECZNY.

Wigry w Suwałkach - BAZAREK ŚWIĄTECZNY.

Wigry w Suwałkach - BAZAREK ŚWIĄTECZNY.

Wigry w Suwałkach - BAZAREK ŚWIĄTECZNY.

Slow Food. Idea Slow Food to protest przeciw przyśpieszeniu współczesnego świata. Uczestniczą w nim nie tylko żywieniowcy, ale też politycy, dziennikarze, naukowcy i publicyści. Nie bez powodu symbolem ruchu Slow Food jest ślimak – istota ze swej natury powolna, a więc zupełnie niepasująca do współczesnego świata. Otóż Slow Food zakłada jedzenie w spokoju, powoli, bez pośpiechu i w skupieniu. Podczas posiłku należy się delektować smakiem i zapachem potraw. Żywność typu Slow Food ma spowodować, że człowiek na chwilę oderwie się od codziennych obowiązków, żeby w ciszy i spokoju ducha zjeść coś smacznego i zdrowego.

Niewiele jest już na Suwalszczyźnie wsi, które zachowały swój dawny charakter i typową dla regionu wiejską zabudowę drewnianą (chat mieszkalnych) z budynkami gospodarczymi. Najważniejszym obiektem w tradycyjnym budownictwie ludowym był budynek mieszkalny - chata. Występujące na terenie Suwalszczyzny chaty należą do "szerokofrontowych" i w zależności od usytuowania wejścia dzielą się na asymetryczne - wejście w pobliżu jednego z narożników ściany frontowej i symetryczne - wejście pośrodku ściany frontowej. Określenie "szerokofrontowa" oznacza, iż chata jest ustawiona dłuższym bokiem do drogi. Na zdjęciu zabytkowa chata z ok. 1920 roku z okolic Sejneńszczyzny.

Rzeka Pawłówka jest lewostronnym dopływem Czarnej Hańczy. Długość dopływu sięga 20 km i płynie w większości przez teren gminy Krasnopol, przy czym około 1,3 km dolnego odcinka znajduje się na terenie gminy Giby. Jako źródło rzeki przyjmuje się zabagnienie obok wsi Jegliniec. W górnej części rzeka przepływa przez jeziora Gremzdel i Boczniel, następnie płynie w kierunku południowo-wschodnim do drogi Suwałki – Sejny, skręca na południowy zachód i uchodzi do jeziora Gremzdy. Główne dopływy Pawłówki to: dopływ z jez. Orlinek i Rudawka dopływ z Bobrowego Bagna. Dolina rzeki Pawłówka jest szeroka, zabagniona, z gęstą siecią rowów melioracyjnych w części środkowej, na których bytują bobry europejskie.

Rzeźba z pleneru. Na rogatce miasta Sejny od strony Suwałk znajduje się dwuipółmetrowej wysokości rzeźba z dębu wykonana przez białoruskiego artystę rzeźbiarza, Valiantina Bahdzevicha, o tytule „Ludzie jak rzeki”, związana jest ona z legendą rzeki Niemen. Rzeźba powstała podczas sejneńskiego sierpniowego Międzynarodowego Pleneru Rzeźbiarskiego w 2006 roku, którego tematem przewodnim były „Legendy ukryte w drewnie”.

Jezioro Brożane - jezioro typu leszczowo – szczupakowego, które zajmuje powierzchnię 44,6 ha, ma długość 1 km, szerokość do 650 m, maksymalną głębokość 24,3 m, średnią – 6,7 m; leży na wysokości 117,9 m n.p.m. Zbiornik ma dobrze rozwiniętą linię brzegową. Brzegi porośnięte są prawie w całości roślinnością wynurzoną. Otoczenie stanowią lasy Puszczy Augustowskiej, otaczające je lasy bogate są w zwierzynę. W pobliżu tokowisko głuszca i cietrzewia oraz gniazda bociana czarnego. Jezioro nie posiada żadnych dopływów i odpływów. Na jeziorze obowiązuje zakaz pływania łodziami z silnikami spalinowymi. W pobliżu znajduje się żółty i czerwony szlak turystyczny.