Autorski blog regionalny " NA POJAĆWIESKICH RUBIEŻACH " promujący tą urokliwą krainę nieprzerwalnie już ponad 15 lat, pisaną obiektywem fotograficznym wraz z krótkim na temat tekstem. Warto tutaj zajrzeć, na moment, na dłużej - fotograficznie polecam. Zapraszam autor zdjęć - artysta fotograf Leszek Przeborowski.
13 maja 2019
3 maja 2019
I Festiwal „Powsinóg”, czyli majówka w Budzie Ruskiej i czas na podróże bliskie i dalekie.
Pierwsza edycja festiwalu „Powsinóg” odbywa się w Budzie Ruskiej na terenie gospodarstwa agroturystycznego u Piotra Malczewskiego na Sejneńszczyźnie. Te trzy majówkowe dni to wypełnione piętnastoma spotkaniami z podróżnikami i podróżami. Usłyszymy barwne opowieści i obejrzymy ciekawe zdjęcia autorstwa podróżników. Gośćmi pierwszej edycji są m.in. Maciej Ambrosiewicz, Dagmara Bożek - Andryszczak, Piotr Andryszczak, Anna Grebieniow, Wojciech Misiukiewicz, Piotr Oleksy, Zofia Piłasiewicz, Andrzej Strumiłło, Joanna Szyndler, Mirosław Wlekły. A wszystko to w miejscu, gdzie ponad pół wieku temu mieszkali tu jeszcze staroobrzędowcy. Po raz kolejny siły połączyli Piotr Malczewski i Piotr Brysacz, aby ten interesujący pomysł zrealizować. Jak mówi organizator Piotr Malczewski -…” dążąc do realizacji tego pomysłu, chciałem zorganizować spotkania również z podróżnikami z naszego regionu, z północno - wschodniej Polski - stąd podział na podróże bliskie i dalekie”. Festiwal otworzyła opowieść dr. Macieja Ambrosiewicza o wędrówkach ludów po Suwalszczyźnie. Z kolei prof. Andrzej Strumiłło barwnie opowiadał o zmianach, jakie zaszły na Suwalszczyźnie i o tym, co straciliśmy bezpowrotnie. Kolejne spotkania zapowiadają się równie ciekawie. W czasie festiwalu można było obejrzeć barwną wystawę „Mongolia. Kraina przestrzeni” oraz wystawę „Staroobrzędowcy. Odchodzące światy”. Festiwalowi towarzyszy kiermasz książek i rękodzieła oraz lokalnych produktów. Zorganizować Festiwal „Powsinóg” na wsi, w której stoi kilkanaście domów a mieszkańcy Budy Ruskiej, jak i okolicznych wsi Sejneńszczyzny, a także ludzie z kraju zechcą wziąć udział to jest autentyczna sztuka.
24 kwietnia 2019
Łoś to urodziwy brzydal z długimi nogami, wielkimi oczami, dużymi uszami i końskim pyskiem.
Łoś (łac. Alces alces) to kawał solidnego zwierza, który wzbudza nie tylko podziw, ale także szacunek oraz respekt jako przedstawiciel rodziny jeleniowatych z krajowej fauny holarktycznej (obszar zoogeograficzny). Swym stoicyzmem, flegmatycznością oraz nietypowym wyglądem i gabarytami, jest o wiele większy od jelenia, nie mówiąc już o małej sarnie. Te najbardziej potężne osobniki ważą nawet pół tony, przeciętna waga to 200-400 kg, a wysokość w kłębie to 185 cm. Na wolności łosie żyją od 20 do 25 lat. Łosie należą do zwierząt roślinożernych, spożywają każdego dnia około 20-25 kg pokarmu. W ich jadłospisie znajdują się porastające brzegi zbiorników wodnych trawy i turzyce. Spożywają często także liście, owoce i pędy drzew liściastych oraz igły sosnowe z korą drzew włącznie. Łoś wędruje na duże odległości w poszukiwaniu pożywienia. Żeruje w dzień i w nocy, ale największą aktywność wykazuje wczesnym rankiem i wieczorem. Łoś najchętniej bytuje w lasach naturalnych i zakrzewionych terenach podmokłych, bagnach, mokradłach, torfowiskach gdzie łatwo przystosowuje się do warunków środowiska. Do niedawna jeszcze był zagrożony wyginięciem, w kraju od 2001 roku obowiązuje moratorium (zawieszenie polowań i całoroczny okres ochronny). Dzisiaj coraz częściej pojawia się blisko nas. Łoś po prostu tak ma, że te duże dzikie zwierzę daje się podejść na tak małą odległość. Gdy przypominam sobie o tych zwierzętach to zazdroszczę im tego stoickiego spokoju połączonego z dużą dozą cierpliwości. Kto choć raz spotkał go będąc w lesie, na pewno zachowa głęboko w pamięci ten niecodzienny widok tego urodziwego brzydala z długimi nogami, wielkimi oczami, dużymi uszami i końskim pyskiem.
Subskrybuj:
Posty (Atom)