Autorski blog regionalny " NA POJAĆWIESKICH RUBIEŻACH " promujący tą urokliwą krainę nieprzerwalnie już ponad 15 lat, pisaną obiektywem fotograficznym wraz z krótkim na temat tekstem. Warto tutaj zajrzeć, na moment, na dłużej - fotograficznie polecam. Zapraszam autor zdjęć - artysta fotograf Leszek Przeborowski.
28 grudnia 2020
22 grudnia 2020
Życzenia na Święta Bożego Narodzenia.
Tradycyjnie jak co roku
sypią się życzenia wokół,
większość życzy świąt obfitych
i prezentów znakomitych,
A ja życzę, moi mili,
byście święta te spędzili
tak jak każdy sobie marzy.
Może cicho bez hałasu
idąc na spacer gdzieś do lasu.
Najserdeczniejsze życzenia:
Wesołych Świąt Bożego Narodzenia,
rodzinnego ciepła, niech pod świąteczną choinką znajdzie się radość,
szczęście, życzliwość, wzajemne zrozumienie i spełnienie marzeń
wszystkim oglądającym blog,
życzy Leszek Przeborowski.
15 grudnia 2020
Grudniowe inspiracje tworzone naturą w ostatnim miesiącu roku na klimatycznej Sejneńszczyźnie.
Grudzień to ostatni miesiąc w roku, a zarazem pierwszy miesiąc zimy, która rozpocznie się 21 grudnia o godz. 11.02, a jej długość trwania to 89 dni. Grudniowa późna jesień przechodzi w porę zimową nie zachęcając do przebywania w plenerze za sprawą nieciekawej aury. Ale pogoda zmienną jest i są dni, gdzie grudniową porą warto choćby na krótko, zajrzeć do lasu, na łąkę, pole czy nad jezioro, aby przekonać się, co w tak zwanej „trawie piszczy”, kiedy oczywiście mamy wolny czas.
Do niedawna jeszcze zielone łąki i pola teraz pokrył biały puch, wody powoli ścina lód. Temperatury wyraźnie są już zimowe, świadczą o tym, że spadają poniżej zera. Ziemia jeszcze nie jest całkowicie zamarznięta, ale stopniowo zimno dociera coraz głębiej. Wegetacja roślin zostaje zatrzymana. Jednak niecała przyroda śpi snem zimowym. Przekonać można się o tym łatwo, obserwując ślady zwierząt i ich obecności na śniegu.
Nad jeziorami rośliny przybrzeżnych oczeretów szeleszczą obeschniętymi liśćmi i źdźbłami, tak zimuje trzcina, pałki wodne, tatarak i wiele innych. Monotonię krajobrazu przerywają i ożywiają jedynie nieliczne ptaki, jak młody łabędź niemy pływając po jeszcze niezamarzniętym jeziorze w poszukiwaniu pożywienia.
W końcu ten swoisty grudniowy klimat opuszczonych szlaków, wyludnionych brzegów, pozbawionych ludzkiej postaci krajobrazów ma też w sobie jakąś niewiarygodną moc, może nawet większą niż kolorowe wakacyjne plenery. W grudniu chcemy też wypoczywać czynnie i organizując coś miłego dla siebie, po to by się zrelaksować, bo Święta Bożego Narodzenia już za pasem, zatem cieszmy się, każdy na swój sposób w ten grudniowy czas na klimatycznej Sejneńszczyźnie.
5 grudnia 2020
Działania ochronne na torfowiskach poprzez wycinkę drzew i krzewów z siedlisk naturalnych.
Na terenie torfowiska wysokiego z roślinnością torfotwórczą Nadleśnictwa Pomorze trwają prace dotyczące ochrony torfowiska. Wycinane są drzewa i podrosty drzew w tym rzadkim siedlisku naturalnym. Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Białymstoku rozpoczęła projekt pod nazwą "Ochrona siedlisk i gatunków terenów nieleśnych zależnych od wód”.
Wykonywane prace na torfowisku wysokim znajdującym się na obszarze" Natura 2000 Pojezierze Sejneńskie", a działania dotyczą płatów mokradeł. Ma to zapobiegać odwadnianiu mokradeł, a gdzie woda tam jest życie, jakże ważna na torfowisku. Poprzez usunięcie drzew i krzewów zostanie zmniejszone parowanie wody, która w wyniku zabiegów zostanie ona utrzymana w torfowisku.
W przypadku lasów Nadleśnictwa Pomorze są to torfowiska wysokie, dla których niezbędne jest usuwanie drzew i krzewów, by zachować je na przyszłość. Pozostawienie tego terenu bez wpływu człowieka sprawiłoby, że w niedługim czasie zaszłyby na nim niekorzystne procesy sukcesyjne, co ostatecznie doprowadziłoby do zaniku danego typu siedliska objętego ochroną. Ostatecznie z czasem na torfowiskach powstałby las potrzebując dużo wody dla swojego rozwoju. Na takie odwodnione torfowisko las wkracza bardzo szybko, co eliminuje światłolubne cenne gatunki runa i całe zbiorowiska chronionych roślin.
Celem projektu jest poprawa stanu zachowania siedlisk nieleśnych zależnych od wód, stanowiących przedmioty ochrony w obszarach Natura 2000 i przywrócenie właściwego stanu zachowania danych płatów siedlisk. Projekt RDOŚ w Białymstoku jest realizowany w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020.
22 listopada 2020
Listopadowe późno jesienne przymrozki i ich naturalne kruche piękno szronem malowane.
Jesienna natura zachwyca nas nie raz, gdzie rośliny, liście, trawy pokryte szronem wyglądają pięknie i są ciekawym zjawiskiem przyrody. I tak za każdym razem odkrywamy to kruche pięknego, obok czego nie można przejść obojętnie, nawet w tej listopadowej porze roku. Te kruche piękno zwane szronem trwa krótko i znika pod wpływem wyglądającego zza chmur porannego słońca.
Szron jest jednym z osadów atmosferycznych, który pojawia się podczas ujemnych temperatur i dużej wilgotności oraz nieco cieplejszego powietrza. Para wodna zawarta w powietrzu, w kontakcie z zimną, zmrożoną powierzchnią , na przykład roślin lub kamieni przekształca się w małe kryształki lodu, które przywierają do ich powierzchni.
Jego skład to luźne, długie igiełki lodu, które mogą być rozgałęzione tworząc delikatne pióropusze. Każda roślinka, sucha trawa, badylek, chwasty polne, czy listek zdobi różnokształtna śnieżna obwódka, która nierzadko czyni cuda. Wystarczy jedna mroźna noc, a po niej poranek rozświetlony słońcem, żeby nasze otoczenie w listopadowy czas stało się znów atrakcyjne.
Mroźno, biały szron na ziemi, zza horyzontu wyłania się słońce dotykając, zbóż, chwastów, suchych liści i traw, gdzieniegdzie jeszcze żółte kwiaty gorczycy polnej otulone szronem. Jest późna jesień, jeszcze nie zima. Coś pomiędzy. Na styku dwóch pór roku, na których szron króluje i jest najwspanialszym dekoratorem.
Subskrybuj:
Posty (Atom)