NA POJAĆWIESKICH RUBIEŻACH

13 listopada 2022

W Sejnach patriotycznie i uroczyście w 104. rocznicę Odzyskania Niepodległości przez Polskę.

8 listopada 2022

Cmentarz siedmiu wyznań w Suwałkach jest świadectwem wielokulturowej przeszłości miasta.

Położony w pobliżu rzeki Czarna Hańcza suwalski cmentarz jest nekropolią wyjątkową, gdzie obok siebie spoczywają bowiem wierni siedmiu wyznań. Ten cmentarz łączy kanony katolickie, prawosławne, staroobrzędowe, ewangelickie w nurcie luterańskim i kalwińskim, judaistyczne i mahometańskie. Jest to miejsce wiecznego spoczynku ludzi, którzy przeżyli swoje dni, wierni tradycji ojców. Każda z wyznaczonych części nekropolii jest miejscem wypełnionym symboliką religijną, przejawiającą się w postaci upamiętnień nagrobnych przybierających kształt krzyży w typie rzymskim i greckim, stel, macew, mauzoleów, katakumb.

Cmentarz rzymskokatolicki został założony na przełomie XVIII i XIX wieku. Podobnie jak w przeszłości, tak i dziś, jest największą suwalską nekropolią. Pośrodku najstarszej części, w 1853 roku wystawiono neogotycką kaplicę Przemienienia Pańskiego. Na cmentarzu znajdują się zabytkowe nagrobki z XIX wieku oraz pomniki i mogiły wojskowe, w tym pomnik członków POW, poległych w 1919 roku w walkach o niepodległość. Cmentarz ewangelicki mieści groby ewangelików dwóch wyznań: ewangelicko-augsburskiego (luteranie) i ewangelicko-reformowanego (kalwini). Ewangelicy przybyli na Suwalszczyznę w XVIII wieku z sąsiednich Mazur. Groby kalwińskie zajmują niewielką, południowo-zachodnią część cmentarza.

Cmentarz wyznawców Kościoła prawosławnego. Na cmentarzu znajduje się drewniana cerkiew Wszystkich Świętych, wybudowana w latach 1891–1892 w stylu rusko-bizantyńskim, na planie krzyża greckiego (równoramiennego). Obecnie pełni funkcję cerkwi parafialnej. Cmentarz staroobrzędowców mniejszości religijnej pochodzenia rosyjskiego, która nie uznała reformy liturgicznej przeprowadzonej w Kościele prawosławnym w latach 1652-1656. Prześladowani, opuszczali Rosję i osiedlali się na ziemiach Rzeczypospolitej i Prus Wschodnich, od XVIII wieku m.in. na Suwalszczyźnie.

Cmentarz żydowski powstał w początkach XIX wieku. Podczas II wojny światowej zniszczyli go Niemcy, wykorzystując macewy (płyty nagrobne) jako materiał budowlany. W latach 70. XX wieku cmentarz uporządkowano, wmurowując ocalałe macewy w tzw. ścianę płaczu. Cmentarz muzułmański powstał na początku XX wieku dla wyznawców islamu (głównie Tatarzy) służących w armii rosyjskiej. Na początku XX wieku zezwolono im dokonywać tutaj pochówków i tak powstał cmentarz. Do czasów współczesnych nie zachowały się żadne nagrobki.

Na suwalskim cmentarzu siedmiu wyznań znajdują się ciekawe kaplice, piękne nagrobki, zabytki sztuki sepulkarnej. Cmentarzami opiekują się lokalni społecznicy, członkowie różnych stowarzyszeń, kościołów i związków wyznaniowych. Suwalska nekropolia jest realizacją wspaniałej idei sąsiedztwa pełniąc rolę uniwersalnego nauczyciela historii miasta wraz z pamięcią o osobach tworzących wielokulturowość Suwałk, jakże również i całego północno- wschodniego pogranicza.

Cmentarz siedmiu wyznań w Suwałkach jest świadectwem wielokulturowej przeszłości miasta.

1 listopada 2022

Listopadowy jesienny klimat nostalgicznego cmentarnego pejzażu i pamięć o naszych zmarłych.

Początek Listopada, a więc uroczystości Wszystkich Świętych (dnia zmarłych), a potem Zaduszek, to najlepsza pora, by wybrać się na nastrojowy spacer po cmentarzu, wtedy nekropolie zmieniają się nie do poznania. Cmentarze w te pierwsze listopadowe dni są wyjątkowym miejscem na jesienny spacer. Pojawia się też nostalgiczna zaduma nad przemijaniem. To wyjątkowy w roku czas refleksji i zadumy nad ulotnością i kruchością ludzkiego życia.

To miejsca wyciszenia i refleksji. Często cmentarze kryją fascynujące pamiątki z dawnych dziejów, architektoniczne cuda, ślady dawnych tradycji i kultur. Nekropole, wysprzątane i ozdobione, zmieniają się wtedy w rozświetlone zniczami parki, po których można spacerować w atmosferze nostalgii i wspomnień. W klimacie tego jesienno - listopadowego nostalgicznego cmentarnego pejzażu wpisuje się pamięć o naszych zmarłych. Listopad jest czasem pamięci i modlitwy również za tych, którzy oddali życie za Ojczyznę. 1 listopada Kościół katolicki obchodzi uroczystość Wszystkich Świętych.

Symbole pamięci o zmarłych to już tradycja. Dzień ten kojarzy się dla wielu ze zniczami, chryzantemami z grobem bliskich osób, z cmentarzem, dla innych z wiązanką kwiatów, jeszcze dla innych z modlitwą i pamięcią o tych, którzy wyprzedzili nas w drodze do wieczności. Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych Kościół obchodzi 2 listopada. Dzień ten w tradycji polskiej jest nazywany Dniem Zadusznym lub inaczej „zaduszkami”.

Listopadowy moment zadumy nad przemijaniem jest również okazją do refleksji nad własnym życiem, nad postępowaniem wobec bliźnich i Boga. Na metalowych i betonowych krzyżach, na mogiłach cmentarzy pojawiły się znicze pamięci, rozzłociły się jesienne chryzantemy, a modlitwy zapłonęły żarem nadziei na wieczność, na zbawienie, na spotkanie…