NA POJAĆWIESKICH RUBIEŻACH

10 lutego 2023

Zimowy naturalny urok leśnych jezior (sucharów) z leśnej głuszy Puszczy Augustowskiej.

23 stycznia 2023

Styczniowy półmetek na Pojezierzu Sejneńskim jest czasem zmienny raz zimowy, raz jesienny.

Styczeń kojarzony jest zazwyczaj z niskimi temperaturami i dużą ilością śniegu jak w typowej zimie w naszym klimacie. W tym roku raz na kilka lat zima przeważnie jest tylko z nazwy. Pamiętamy śnieżny i mroźny okres w połowie grudnia w zeszłym roku, także i później zdarzały się pogodowe epizody przypominające zimę. Z reguły jest dość ciepło to, że jest mało śniegu odbija się niekorzystnie nie tylko na przyrodzie. Ziemia jeszcze nie jest całkowicie zamarznięta. Pokrywa śnieżna jak jest to zmienia warunki termiczne gleby z korzyścią zarówno dla flory, jak i fauny.

Warstwa śniegu to ochrona termiczna (taka poduszka) dla roślin, zwierząt i innych organizmów "drzemiących" w ziemi. Jak go nie ma może to mieć poważne konsekwencje dla roślin. Rośliny zaczną kiełkować, ale zapewne zginą gdy nadejdzie ochłodzenie. Drzewa pozbawione listowia sprawiają przykre wrażenie. Na szczęście oczy można nacieszyć krótkotrwałym opadem śniegu na drzewach iglastych w lasach. Pośród szarości kolory np. czerwieni można dostrzec na krzewach kaliny koralowej, z których korzystają ptaki. Jednak niecała przyroda śpi snem zimowym. Również wiele zwierząt ssących pędzi zimą czynny tryb życia np. sarna polna, żeruje na polach pszenżyta.

Na akwenach Pojezierza Sejneńskiego woda jest niezamarznięta i występuje doskonałe natlenienie wody. Nasz klimat zmierza w kierunku łagodnych i późnych zim, ale nie można powiedzieć, że śniegu i mrozu nie będzie, bo za jakiś czas może spaść śnieg i nie będzie to tylko odległym epizodem. W przyrodzie musi być jakaś równowaga. Korzystajmy z wędrówek po Pojezierzu Sejneńskim i odkrywajmy w niepowtarzalnej ciszy, świat detali, niuansów, szczegółów otaczającej aury takiej jaka jest, a ułoży się w zimową przyrodniczą całość.

Styczniowy półmetek na Pojezierzu Sejneńskim jest czasem zmienny raz zimowy, raz jesienny.

9 stycznia 2023

Zimowe kajakowanie to doskonałe połączenie aktywności z podziwianiem pięknego krajobrazu.

Zimą, kiedy spada aktywność fizyczna, nasz organizm potrzebuje ruchu na świeżym powietrzu. Zimowe kajakowanie to doskonałe połączenie aktywności z podziwianiem pięknego krajobrazu Czarnej Hańczy. Może nam się wydawać, że Zima nie jest tą właściwą porą do uprawiania turystyki kajakowej. Zdecydowanie, to właśnie zimową porą można wykonać interesujący spływ kajakowy po tej słynnej nizinnej rzece.

Pływanie zimową rzeką dostarcza niezapomnianych wrażeń, zarówno piękna zimowego krajobrazu, jak i pewnej dawki adrenaliny. Przede wszystkim poziom wody jest wyższy, a nurt zdecydowanie szybszy (niesamowita atrakcja!). Przy zachowaniu środków ostrożności, płynąc w bezpiecznej odległości, "czytaniu wody" i zwracaniu uwagi na przeszkody to wtedy spływy zimowe nie są niebezpieczne. Jednak w tym przypadku uczestnikami spływów powinny być osoby, które posiadają już doświadczenie w pływaniu kajakiem zimą.

Na szlakach kajakowych o tej porze roku króluje zimowa fauna i flora. Dookoła kojąca cisza, rześkie powietrze i dotyk przyrody. Stanowi to wystarczający powód, aby znieść liczne niewygody związane z zimowym kajakowaniem. Żywa woda stanowi dla mijanego krajobrazu wspaniały kontrast, woda jest czarna, a otoczenie przeważnie białe, żywa woda zimą jest jednocześnie zwiastunem następnej pory roku. Nie ma innego sposobu, aby doświadczyć tego piękna, jak tylko wybrać się na wspaniałą zimową przygodę płynąc, gdzieś tam kajakiem po urokliwej zimowej Czarnej Hańczy.

Zimowe kajakowanie to doskonałe połączenie aktywności z podziwianiem pięknego krajobrazu.

1 stycznia 2023

Noworoczne życzenia na 2023 Rok.

Gdy Nowy Rok cyfrę zmienia wszyscy,

wszystkim ślą życzenia,
przy tej pięknej sposobności życzę Wam
Szczęśliwego Nowego 2023 Roku

urozmaiconego i kolorowego, a w nim:

bieli zimą śnieżną i niezbyt mroźną,
wiosną kwietnych kobierców w ogrodach i na łąkach,

latem pogodnego nieba i malowanych zbożem jasnych łanów,
wszystkich kolorów jesieni,

a nade wszystko zdrowia na każdą porę roku
życzy autor

Leszek Przeborowski.

27 grudnia 2022

Podsumowanie na koniec 2022 roku w fotograficznym skrócie „Na Pojaćwieskich Rubieżach”.

Powoli ten interesujący fotograficznie rok przechodzi już do historii, więc jest to najlepszy czas na jego podsumowanie. W tą zimową porę okresu świąteczno - noworocznego wybrałem z mojego autorskiego bloga „Na Pojaćwieskich Rubieżach” kilka fotograficznych z 2022 roku interesujących wspomnień. Tyle było tematów wartych uwagi z mijającego roku, że nie jestem w stanie ich ogarnąć w tym jednym podsumowaniu, wybrałem kilka chwil z zapisu przez fotograficzny malowniczy kadr.

Na ścianie jak co roku pojawi się nowy kolejny z interesującymi fotografiami autorski kalendarz i rozpocznie się nowy rozdział fotograficznych wędrówek. W naturze i w lesie w zasadzie nic się nie zmieni. W lesie nie wisi kalendarz, zegar nie odlicza sekund. Natomiast my, ludzie, wymyśliliśmy kalendarze, daty, zegary i dziki pośpiech. A ja ten pośpiech chcę fotograficznie wyhamować, nawet zatrzymać bo fotografia otwiera oczy na świat, uczy inaczej patrzeć na wszystko co się wokół nas interesującego dzieje. Fascynuje mnie ten sposób odkrywania naszej małej Ojczyzny - Sejneńszczyzny i nie tylko.

Stałym wiernym oglądającym, nowym oglądającym oraz tym, którzy "tylko" z niby ciekawości podglądają, każda z tych osób jest ważna i daje sens temu, co robię. Dziękuję za liczne odwiedziny i bardzo ciekawe komentarze. Zatem zapraszam serdecznie do oglądania, komentowania, oceniania i na dalszy ciąg fotograficznej interesującej wędrówki „Na Pojaćwieskich Rubieżach”. Ja ze swej strony będę dalej wykonywał swoją pasję i prezentował w tym autorskim blogu wszystko to co obiektyw fotograficzny zobaczy i zaciekawi moich oglądających. Pozdrawiam i Do Siego roku!