Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Luty na Ziemi Sejneńskiej, gdzie dzień staje się coraz dłuższy, noc krótsza, do wiosny coraz bliżej.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

       Padający dookoła świeży śnieg dostarcza nam wiele radości, gdzie  las zasypany białym puchem wygląda urokliwie.  Śnieg w  lesie nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia swoje określone zadanie w przyrodzie. Jest to moment odpoczynku i regeneracji dla przyrody, a także źródło powoli dostarczanej wody wraz z topnieniem, której w ostatnich latach dość często brakuje. Przyroda potrzebuje śniegu i niskich temperatur. Mróz i biały puch chronią las przed inwazją owadów, a opady przykrywają rośliny runa leśnego, chroniąc je przed przemarznięciem. 

       Zimy z opadami śniegu są bardzo pożądane, ponieważ śnieg jest takim magazynem wody dla lasu. Śnieg topniejąc, znacznie lepiej nawadnia glebę, ponieważ jest to naturalny, powierzchniowy zbiornik wodny, który trzyma wodę i topniejąc, stopniowo oddaje ją do gruntu.  Gdy brak śniegu, spada gwałtownie poziom wód gruntowych, a w lasach wtedy znikają małe jeziorka, mokradła oraz  trzęsawiska, które są bardzo ważnym elementem naszego środowiska. Duży mróz oraz śnieg są również taką barierą, chroniąc  nasze lasy przed różną inwazją owadów i innych szkodzących im organizmów zmniejszając ich populację i w ten sposób naturalnie hamując ich nadmierny rozwój. 

       W czasie zimy nie ma bardziej zdrowego miejsca niż piękny ośnieżony las. To tu możemy pooddychać pełną piersią, a spacer będzie najlepszą okazją do pozbycia się nadmiaru energii. Przecież każdy przyrodnik wie, że to właśnie śnieżną zimą rozgrywa się w lesie prawdziwa magia, a sposobów na spędzanie w nim ciekawych chwil jest mnóstwo. Zatem, czas na ośnieżony magiczny piękny zimowy las.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Zima w lesie, gdzie śnieg to nie tylko bajkowo wygląda, ale również spełnia określone zadania.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

      Styczeń jest jednym z dwóch najzimniejszych i najbardziej zimowych miesięcy w roku. Jego zimowe oblicze słusznie przywołuje znane ludowe przysłowie najtrafniej charakteryzując pierwszy miesiąc roku, gdzie „Styczeń, styczeń, wszystko studzi - rośliny, zwierzęta i ludzi".Jeziora i małe cieki wodne już skute lodem, gdzie mroźna pogoda (do – 21°C) na początku miesiąca zrobiła swoje. Nazywając ten region  „Polskim biegunem  zimna” nie jest więc tu przypadkowa. 

       Mróz tworzy na akwenach ciekawe, małe dzieła sztuki w postaci kryształków lodowych. Na polach trwa bezruch, zwierz zalega w zacisznych lasach, czasem na oziminę wychodzi na żer sarna. Przyroda śpi snem zimowym. Świerki i sosny zachowały brudnozieloną barwę czekając cierpliwie cieplejszych czasów. Przyroda zimowa  ma bardzo wiele  ze swojej oferty, wystarczy odrobina chęci, aby odkryć ten nieznany świat. 

       Ziemia Sejneńska charakteryzuje się krajobrazem o urozmaiconej rzeźbie terenu z licznymi jeziorami oraz z cennymi przyrodniczo kompleksami leśnymi zachwycając wszystkich, nawet w styczniowy zimowy dzień. Warto więc zimową porą wybrać się na pieszą wędrówkę, aby przekonać się wówczas, że nie cała przyroda zapadła w głęboki, zimowy sen i spacerując leśnymi, polnymi oraz  nadjeziornymi dróżkami, ciepło ubrani będziemy mogli podziwiać te zimowe  oblicze  Ziemi Sejneńskiej.

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Styczniowe klimatyczne oblicze Ziemi Sejneńskiej, czyli zima o regionie nie zapomniała.

 

Noworoczne życzenia na 2024 Rok.

 Gdy Nowy Rok cyfrę zmienia wszyscy,

wszystkim ślą życzenia,
przy tej pięknej sposobności życzę Wam
Szczęśliwego Nowego 2024 Roku

urozmaiconego i kolorowego, a w nim:

bieli zimą śnieżną i niezbyt mroźną,
wiosną kwietnych kobierców w ogrodach i na łąkach,

latem pogodnego nieba i malowanych zbożem jasnych łanów,
wszystkich kolorów jesieni,

a nade wszystko zdrowia na każdą porę roku
życzy autor

Leszek Przeborowski.

Podsumowanie pod koniec 2023 roku w fotograficznym skrócie „Na Pojaćwieskich Rubieżach”.

       Powoli ten interesujący fotograficznie  rok przechodzi już do historii, więc jest to najlepszy czas na jego podsumowanie. W tą zimową porę okresu świąteczno - noworocznego wybrałem z mojego autorskiego bloga „Na Pojaćwieskich  Rubieżach” kilka  fotograficznych interesujących wspomnień z 2023 roku. Tyle było tematów wartych uwagi  z mijającego roku, że nie jestem w stanie ich ogarnąć w tym jednym podsumowaniu, wybrałem kilka chwil z  zapisu przez fotograficzny  malowniczy kadr.

       Na ścianie jak co roku pojawi się nowy kolejny z interesującymi  fotografiami autorski kalendarz i rozpocznie się nowy rozdział fotograficznych wędrówek.  W naturze i w lesie w zasadzie nic się nie zmieni. W lesie nie wisi kalendarz, zegar nie odlicza sekund. Natomiast my, ludzie, wymyśliliśmy kalendarze, daty, zegary i dziki pośpiech. A ja ten pośpiech chcę fotograficznie wyhamować, nawet zatrzymać bo  fotografia otwiera oczy na świat, uczy inaczej patrzeć na wszystko co się wokół nas interesującego dzieje.  Fascynuje mnie ten sposób odkrywania naszej małej Ojczyzny - Sejneńszczyzny i nie tylko.  

       Stałym wiernym oglądającym, nowym oglądającym oraz  tym, którzy "tylko" z niby ciekawości  podglądają, każda z tych  osób jest ważna i daje sens temu, co robię. Dziękuję za liczne odwiedziny i bardzo ciekawe komentarze.  Zatem zapraszam serdecznie do oglądania, komentowania, oceniania i na dalszy ciąg  fotograficznej interesującej wędrówki „Na Pojaćwieskich Rubieżach”.  Ja ze swej strony będę dalej wykonywał swoją pasję i prezentował w tym autorskim blogu wszystko to co obiektyw fotograficzny zobaczy i zaciekawi moich oglądających. 

 

Pozdrawiam i  Do Siego roku!